براى مردمم نگرانم براى كشورم براى خانواده هايى كه بچه هاشون رفتن بيرون نميدونن كه سالم برميگردن يا نه
براى رنجى كه اون پدرى كه دخترش رو دستاش جون داد نگرانم
براى آبروى كشورم نگرانم
براى تصاويرى كه روزنامه هاي اينجا و بقييه كشوراي دنيا از ايران نشون ميدن
متنفرم از اينكه مردم دنيا از ايران تصويرى مثل عراقو فلسطينو افغانستان داشته باشن
اينجا ميگن ايران در حال فرو پاشييه اينجا ميگن انقلاب نزديكه
ميگن تو 30 سال براى اولين بار اين اتفاقا ميفته
ميگن تفرقه افتاده بين مردم ايران داره تجزييه ميشه و من ميترسم
فك كن اگه ايران مثل عراق يا افغانستان شلوغ بشه همه به هم بييفتن امريكا از اين فرصت استفاده كنه بيياد جنگ راه بندازه تو كشور
...
خدايا خودت كشورمو حفظ كن
من فكر ميكنم زمان انقلاب 57 اين همه مردم ريختن بيرون از زندگيشون گذشتن شهيد دادن خوون ها ريخته شد چى شد؟
حكومت خيلى دلخواه شد؟
بعد كه يه گروه به قدرت رسيدن به مرور زمان باز فقط به منافع خودشون فكر كردن به تثبيت قدرتشون
باز مردم ناراضى شدن باز هم كلى كمبود بود بازم آزدى نبود.........
با زمان شاه هم اصلا موافق نيستم شايد از بعضى جهات بهتر بود كه مثلا حجاب اجبارى نبوده...ولى خب اون موقع هم كشور استثمار ميشد استقلال نبود شاه با كتابايى كه در موردش خوندم فكر خوش گذرونى خودش بوده...
ميگم اون همه انقلاب كردن خون دادن شهيد دادن ارزششو داشت؟از مرگ بدتر اون همه شكنجه شدن در راه آرمان هاشون در راه رسيدن به حكومت ايده آل اما نشد نميشه....
الان هم زندگى خودشونو خراب ميكنن خودشونو به كشتن ميدن فرض كن كه حكومت هم عوض شد از كجا میدونن كه بهتر ميشه؟ بازم يه گروه ديگه كه به فكر قدرت و منافع خودشنن مييان روى كار...
اين وسط حيف از خوناييى كه ريخته ميشه خانواده هايى كه داغدار ميشن جوون هاى نازنينى كه شكنجه ميشن كه از مرگ بدتره...
براى كشورم صلح و آزادى و امنييت آرزو ميكنم
